De migrantentroef van Sarkozy

Nicolas Sarkozy weet uit eigen ervaring dat zijn belofte om het aantal immigranten te halveren een onmogelijkheid is. Maar wat als een leugentje om eigen bestwil je nogmaals president van Frankrijk kan maken?

Het is alles of niets voor Nicolas Sarkozy, de 23ste president van de Franse republiek. Als hij niet herkozen wordt, zo maakte hij deze week duidelijk, zal hij de politiek verlaten. De peilingen doen vooralsnog vermoeden dat het voor Sarkozy na de verkiezingsrondes van april en mei einde oefening zal zijn. Als er nu verkiezingen zouden worden gehouden, zou zijn belangrijkste tegenstrever, de socialist François Hollande, op 30 procent van de stemmen kunnen rekenen. Sarkozy moet het doen met 28 procent.

Maar dan is er nog een derde kandidaat: Marine Le Pen, leidster van het nationalistische Front National, met een virtuele 15 procent van de stemmen. De kans dat ze de eerste kiesronde in april overleeft is minimaal, ze is niet eens echt een gevaarlijke outsider. Maar wie na die eerste ronde de Front National-stemmers voor zich kan winnen, zou heel goed met de hoofdprijs naar huis kunnen gaan.

Sarkozy lijkt zich hiervan bewust, en probeert zich alva   st wat meer tegen het Front National aan te schurken. “Er zijn te veel buitenlanders in Frankrijk,” zei hij tijdens een televisieoptreden op dinsdag. En hij deed nog een extra duit in het zakje: als hij herkozen wordt tot president van Frankrijk, dan zal hij in zijn nieuwe ambtsperiode de instroom van migranten halveren.

Hiermee doet Sarkozy een onmogelijke toezegging. En dat weet hij. Want Sarkozy probeert al jarenlang om de immigratiestroom naar Frankrijk in te dammen. Ondanks zijn vaak harde maatregelen is hij hier amper in geslaagd. De cijfers wijzen uit dat het aantal (legale) immigranten tot 2004, toen Sarkozy al twee jaar minister van Binnenlandse Zaken was, bleef groeien tot 214.000 mensen. Sinds dat jaar nam het aantal iets af naar 200.000, maar blijft nu al geruime tijd op dit niveau steken.

Toch heeft Sarkozy meer dan genoeg geprobeerd. Niet alleen nu als president, maar eerder al als minister van Binnenlandse Zaken. Zo liet hij in Calais een opvangkamp van het Rode Kruis sluiten, omdat het migranten aan zou trekken die op weg naar het Verenigd Koninkrijk zijn. Toen de immigranten vervolgens in hutjes in de duinen gingen wonen, liet hij die vernietigen en de bewoners oppakken. Toch zijn er bijna 10 jaar na de sluiting van het opvangkamp nog altijd migranten in Calais, al zijn ze minder zichtbaar dan voorheen.

Ook het aantal uitzettingen nam onder Sarkozy een enorme vlucht. Volgens cijfers van de huidige minister van Binnenlandse Zaken, Claude Guéant, zou vorig jaar een recordaantal van 32.912 buitenlanders terug naar het land van herkomst zijn gestuurd. Het nieuws kwam eerder uit dan verwacht, waarschijnlijk in een poging de campagne van partijgenoot Sarkozy een duwtje in de goede richting te geven.

Sarkozy haalde zich eerder de woede op de hals van veel linksgeoriënteerde Fransen toen zijn minister van Migratie, de nota bene uit de Socialistische Partij afkomstige Éric Besson, hulp aan immigranten strafbaar stelde. Tegenstanders gaven de wetsovertreding een geuzennaam: het ‘délit de solidarité’ (solidariteitsdelict). En Sarkozy’s strenge migratiebeleid werd weer zichtbaar toen hij in 2010 Roma liet uitzetten, en het jaar daarna een trein met Tunesische migranten bij de Italiaanse grens de toegang weigerde tot Frankrijk.

Om het aantal immigranten terug te dringen, stelt Sarkozy nu voor om te selecteren op basis van de behoefte van de Franse maatschappij: voornamelijk hoger opgeleide migranten en migranten met schaarse beroepen zullen dan nog toegelaten worden. Degenen die economisch gezien weinig toe te voegen hebben aan de Franse maatschappij worden uitgesloten. “Het lukt ons niet meer om voor hen accommodatie, een baan en een school te vinden,” zie Sarkozy in een verklaring.

De vraag is volgens zijn socialistische opponenten hoeveel verder hij nog kan gaan. “Als hij deze plannen door wil voeren, betekent dat een aanval op fundamentele mensenrechten, en Frankrijk zou voor het Europees Hof worden gesleept,” zei Mireille Le Corre, immigratiewoordvoerster van de Socialistische Partij: “Het is simpelweg onmogelijk.” En mochten de maatregelen van Sarkozy toch doorgevoerd worden, dan is het dus allerminst zeker dat hiermee een verschil wordt gemaakt. Maar voor de persoon van Sarkozy is deze loze belofte misschien het verschil tussen alles en niets: met dit rechtse geluid zou hij heel goed de harten kunnen winnen van de aanhangers van Marine Le Pen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s