Hoe Nietzsche het lot liefhad

Eén van de centrale begrippen in het werk van filosoof Friedrich Nietzsche is amor fati: de liefde voor het lot. Promovendus Hedwig Gaasterland analyseerde de term, en concludeert dat Nietzsche weinig moest hebben van de stoïcijnse interpretatie ervan. Promotie op 1 maart.

In al zijn werken valt de term slechts tien keer: amor fati. Toch is ‘de liefde voor het lot’ één van de centrale begrippen in het werk van Friedrich Nietzsche (1844 – 1900). Wetenschappers breken zich al geruime tijd het hoofd in welke context we het begrip moeten zien. Niet in de laatste plaats omdat het begrip regelrecht bij de Stoa vandaan lijkt te komen, een filosofische stroming die in de eeuwen voor Christus opgang maakte in Griekenland.

Voorbepaald
Promovendus Hedwig Gaasterland concludeert nu dat het begrip hoogstwaarschijnlijk niet ontleend is aan de stoïcijnen. Dat is opvallend, want al komt de term amor fati in die tijd niet letterlijk voor, het zou wel uitstekend passen in het gedachtegoed van bekende stoïcijnen zoals Seneca, Epictetus, en Marcus Aurelius. Die waren er immers van overtuigd dat alles in de wereld voorbepaald is, en dat de mens enkel de vrijheid heeft om dit lot op zijn of haar eigen manier te aanvaarden.

Lees verder op de website van de Universiteit Leiden.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s